Piwnica w jednorodzinnym domu nie musi być graciarnią, do której zejście jest niczym zło konieczne. Może być domową siłownią, podręcznym warsztatem czy nawet salą bilardową. Najpierw jednak trzeba zadbać o należytą jej izolację przeciwwilgociową, a także ocieplenie.
Izolacja na poziomie
Dla wykonania izolacji - przeciwwilgociowej i cieplnej - odsłonić należy ściany fundamentowe. W starych domach z fundamentami wykonanymi z cegieł lub kamieni nierzadko brak jest izolacji poziomej, zapobiegającej podciąganiu kapilarnemu wody przez mury. Takie zabezpieczenie wykonać można tradycyjnymi metodami mechanicznymi. Podcinając mury, odcinkami, na całej ich grubości, w powstałych szczelinach założyć trzeba izolację przeciwwilgociową, złożoną z dwóch warstw papy bitumicznej, zbrojonej włóknem szklanym. Można też wprowadzić w mur specjalnie profilowane blachy chromowo-niklowe lub chromowe - ewentualnie płyty, np. z polietylenu, polipropylenu, włókna szklanego – które utworzą ciągłą i szczelną warstwę izolacji.
Inny sposób na wykonanie poziomej izolacji przeciwwilgociowej, to iniekcja. Trzeba wywiercić w murze otwory i wprowadzić w nie, np. pod ciśnieniem, preparat iniekcyjny (mieszaninę aktywatora krzemianowego i cementu portlandzkiego) lub ekspansywne mieszanki żywiczne (żel poliakrylanowy lub poliakryloamidowy), które po przeniknięciu w głąb kamienia, cegły czy zaprawy utworzą szczelną warstwę izolującą. Otwory wierci się co 12-15 cm, tuż nad posadzką - od zewnątrz lub od wewnątrz budynku. Powinny sięgać ukośnie w dół, pod kątem ok. 30°, tak głęboko, by koniec znajdował się 10-15 cm przed licem drugiej strony muru. Po iniekcji otwory należy zasklepić.
Wilgoć nie zagrozi
Hydroizolacja pionowa chroni mury piwnicy przed naporem wilgoci z zewnątrz. Podłoże pod nią musi być równe, nierzadko więc trzeba wykonać je na nowo. Można to zrobić, kładąc zaprawę tynkarską. Po 14 dniach, na wyschniętym już podłożu, zastosować można płynne zaprawy bitumiczne lub cementowa zaprawę wodoszczelną np. Atlas Woder S. Jako że większość bitumicznych płynnych produktów hydroizolacyjnych działa destrukcyjnie na styropian, a planujemy jeszcze izolację termiczną z użyciem płyt styropianowych, lepiej zastosować zaprawę Atlas Woder S. Przed użyciem tego produktu dobrze jest zredukować chłonność ściany emulsją gruntującą.
Izolację przeciwwilgociową wykonuje się do wysokości 30 cm ponad poziom gruntu. Zaprawę nakładamy na powierzchnię ściany co najmniej w dwóch warstwach – pierwszą zawsze nanosi się pędzlem, kolejną – kiedy pierwsza już stwardniała, a jeszcze pozostaje wilgotna - przy pomocy pędzla lub pacy stalowej. Powstałą po związaniu powłokę, po około 2-3 dniach, należy koniecznie zabezpieczyć przed uszkodzeniami mechanicznymi.
W ocieplonej piwnicy…
Skoro pomieszczenie będzie ogrzewane, trzeba zadbać, by ciepło z niego nie uciekało. Musimy więc pomyśleć o izolacji termicznej. Ściany piwniczne zwykle izoluje się – oczywiście, od zewnątrz! – polistyrenem ekstradowanym lub styropianem klasy EPS 100-038. Izolację cieplną wokół budynku powinno się układać do głębokości 1 m poniżej poziomu gruntu. Warstwę ocieplającą pokrywamy warstwą zbrojenia: musimy zatopić siatkę zbrojąca w zaprawie klejącej. Izolację poniżej gruntu można, przed zasypaniem wykopu, osłonić wytłaczaną folią (tzw. kubełkową), jako dodatkowym zabezpieczeniem przed korzeniami, kamieniami itp. Nad ziemią wyrównane podłoże gruntujemy podkładową masą tynkarską.
Pozostaje tylko wykończyć cokół domu. Tu możemy w dać upust naszym upodobaniom. W grę mogą wchodzić płytki ceramiczne lub klinkierowe, efektownie wygląda też tynk mozaikowy lub kamień.
Cokół zdobi
Płytki cokołowe muszą być mrozoodporne. Należy je przyklejać mrozo- i wodoodporną zaprawą klejącą o zwiększonej elastyczności i przyczepności. Po 2-3 dniach od przyklejania płytek, w zależności od warunków pogodowych, można przystąpić do wypełnienia spoin między nimi zaprawą do fugowania. Do fugowania płytek klinkierowych można użyć zaprawy murarskiej z trasem do klinkieru. Zawarty w niej tras - materiał pochodzenia wulkanicznego - ograniczy możliwość wystąpienia wykwitów na cokole.
Jako kamienne wykończenie, służą zwykle otoczaki, kamienie łupane lub płyty kamienne. Przy ich wmurowaniu sprawdzi się tradycyjna zaprawa murarska. Do przyklejenia płytek z marmurów naturalnych i syntetycznych korzystna jest zaprawa klejąca. Zawiera biały cement – okładzina nie ulegnie więc przebarwieniu.
Dekoracyjny tynk mozaikowy, na bazie żywicy akrylowej i wysokiej jakości barwionego kruszywa kwarcowego, występuje w 60 barwnych kompozycjach, umożliwiających pomysłowy dobór tynku do całości elewacji.
Przydomowe wykopki
Gdy dla wykonania izolacji trzeba odsłonić ściany fundamentowe, różnica wysokości, dzieląca podłogę domu od dna wykopu, raczej nie powinna przekraczać 50 cm. Murowane ściany fundamentowe zwykle nie są przystosowane do przenoszenia obciążeń, wynikających z oddziaływania sił poziomych, czyli parcia gruntu. Precyzyjne ustalenie tej różnicy wymaga fachowego wyliczenia, uwzględniającego szereg czynników, takich jak rodzaj ściany (ilość składających się na nią warstw), geometrię budynku, głębokość posadowienia, wysokość cokołu, konstrukcja ścian (np. czy są one murowane, czy zbudowane z prefabrykatów), rodzaj użytej zaprawy, liczba kondygnacji nadziemnych itp.
Jeśli jednak wspomniana różnica wysokości jest większa, dla bezpieczeństwa zamocować należy drewniane rozpory, oddzielające ściany wykopu od ścian fundamentowych.
Izolacja na poziomie
Dla wykonania izolacji - przeciwwilgociowej i cieplnej - odsłonić należy ściany fundamentowe. W starych domach z fundamentami wykonanymi z cegieł lub kamieni nierzadko brak jest izolacji poziomej, zapobiegającej podciąganiu kapilarnemu wody przez mury. Takie zabezpieczenie wykonać można tradycyjnymi metodami mechanicznymi. Podcinając mury, odcinkami, na całej ich grubości, w powstałych szczelinach założyć trzeba izolację przeciwwilgociową, złożoną z dwóch warstw papy bitumicznej, zbrojonej włóknem szklanym. Można też wprowadzić w mur specjalnie profilowane blachy chromowo-niklowe lub chromowe - ewentualnie płyty, np. z polietylenu, polipropylenu, włókna szklanego – które utworzą ciągłą i szczelną warstwę izolacji.
Inny sposób na wykonanie poziomej izolacji przeciwwilgociowej, to iniekcja. Trzeba wywiercić w murze otwory i wprowadzić w nie, np. pod ciśnieniem, preparat iniekcyjny (mieszaninę aktywatora krzemianowego i cementu portlandzkiego) lub ekspansywne mieszanki żywiczne (żel poliakrylanowy lub poliakryloamidowy), które po przeniknięciu w głąb kamienia, cegły czy zaprawy utworzą szczelną warstwę izolującą. Otwory wierci się co 12-15 cm, tuż nad posadzką - od zewnątrz lub od wewnątrz budynku. Powinny sięgać ukośnie w dół, pod kątem ok. 30°, tak głęboko, by koniec znajdował się 10-15 cm przed licem drugiej strony muru. Po iniekcji otwory należy zasklepić.
Hydroizolacja pionowa chroni mury piwnicy przed naporem wilgoci z zewnątrz. Podłoże pod nią musi być równe, nierzadko więc trzeba wykonać je na nowo. Można to zrobić, kładąc zaprawę tynkarską. Po 14 dniach, na wyschniętym już podłożu, zastosować można płynne zaprawy bitumiczne lub cementowa zaprawę wodoszczelną np. Atlas Woder S. Jako że większość bitumicznych płynnych produktów hydroizolacyjnych działa destrukcyjnie na styropian, a planujemy jeszcze izolację termiczną z użyciem płyt styropianowych, lepiej zastosować zaprawę Atlas Woder S. Przed użyciem tego produktu dobrze jest zredukować chłonność ściany emulsją gruntującą.
Izolację przeciwwilgociową wykonuje się do wysokości 30 cm ponad poziom gruntu. Zaprawę nakładamy na powierzchnię ściany co najmniej w dwóch warstwach – pierwszą zawsze nanosi się pędzlem, kolejną – kiedy pierwsza już stwardniała, a jeszcze pozostaje wilgotna - przy pomocy pędzla lub pacy stalowej. Powstałą po związaniu powłokę, po około 2-3 dniach, należy koniecznie zabezpieczyć przed uszkodzeniami mechanicznymi.
W ocieplonej piwnicy…
Skoro pomieszczenie będzie ogrzewane, trzeba zadbać, by ciepło z niego nie uciekało. Musimy więc pomyśleć o izolacji termicznej. Ściany piwniczne zwykle izoluje się – oczywiście, od zewnątrz! – polistyrenem ekstradowanym lub styropianem klasy EPS 100-038. Izolację cieplną wokół budynku powinno się układać do głębokości 1 m poniżej poziomu gruntu. Warstwę ocieplającą pokrywamy warstwą zbrojenia: musimy zatopić siatkę zbrojąca w zaprawie klejącej. Izolację poniżej gruntu można, przed zasypaniem wykopu, osłonić wytłaczaną folią (tzw. kubełkową), jako dodatkowym zabezpieczeniem przed korzeniami, kamieniami itp. Nad ziemią wyrównane podłoże gruntujemy podkładową masą tynkarską.
Pozostaje tylko wykończyć cokół domu. Tu możemy w dać upust naszym upodobaniom. W grę mogą wchodzić płytki ceramiczne lub klinkierowe, efektownie wygląda też tynk mozaikowy lub kamień.
Płytki cokołowe muszą być mrozoodporne. Należy je przyklejać mrozo- i wodoodporną zaprawą klejącą o zwiększonej elastyczności i przyczepności. Po 2-3 dniach od przyklejania płytek, w zależności od warunków pogodowych, można przystąpić do wypełnienia spoin między nimi zaprawą do fugowania. Do fugowania płytek klinkierowych można użyć zaprawy murarskiej z trasem do klinkieru. Zawarty w niej tras - materiał pochodzenia wulkanicznego - ograniczy możliwość wystąpienia wykwitów na cokole.
Jako kamienne wykończenie, służą zwykle otoczaki, kamienie łupane lub płyty kamienne. Przy ich wmurowaniu sprawdzi się tradycyjna zaprawa murarska. Do przyklejenia płytek z marmurów naturalnych i syntetycznych korzystna jest zaprawa klejąca. Zawiera biały cement – okładzina nie ulegnie więc przebarwieniu.
Dekoracyjny tynk mozaikowy, na bazie żywicy akrylowej i wysokiej jakości barwionego kruszywa kwarcowego, występuje w 60 barwnych kompozycjach, umożliwiających pomysłowy dobór tynku do całości elewacji.
Przydomowe wykopki
Gdy dla wykonania izolacji trzeba odsłonić ściany fundamentowe, różnica wysokości, dzieląca podłogę domu od dna wykopu, raczej nie powinna przekraczać 50 cm. Murowane ściany fundamentowe zwykle nie są przystosowane do przenoszenia obciążeń, wynikających z oddziaływania sił poziomych, czyli parcia gruntu. Precyzyjne ustalenie tej różnicy wymaga fachowego wyliczenia, uwzględniającego szereg czynników, takich jak rodzaj ściany (ilość składających się na nią warstw), geometrię budynku, głębokość posadowienia, wysokość cokołu, konstrukcja ścian (np. czy są one murowane, czy zbudowane z prefabrykatów), rodzaj użytej zaprawy, liczba kondygnacji nadziemnych itp.
Jeśli jednak wspomniana różnica wysokości jest większa, dla bezpieczeństwa zamocować należy drewniane rozpory, oddzielające ściany wykopu od ścian fundamentowych.