Ściany murowane – znaczy solidne. Mają one chronić mieszkańców przed wieloma czynnikami zewnętrznymi, powinny zatem być wytrzymałe. Warto wiedzieć, z jakich materiałów je wykonać i jakie zastosować zaprawy.
Najważniejsza jest zaprawa
Niezależnie od tego, co pojawi się nad ziemią, podstawą zawsze jest solidny fundament. Na ławach fundamentowych buduje się ściany fundamentowe, będące w budynkach podpiwniczonych ścianami piwnicznymi. Tutaj bezsprzecznie króluje ściana murowana. Materiałem, z którego może być ona wykonana, są bloczki betonowe lub cegła ceramiczna pełna. Nie wolno stosować do wznoszenia takich ścian pustaków trocino- i wiórobetonowych, pustaków ceramicznych i bloczków z betonu komórkowego – czyli materiałów chłonących wilgoć.
Mur to jednak nie tylko cegła lub gotowy bloczek. To również zaprawa, która powinna trwale zespolić poszczególne elementy „układanki” w jedną, spójną i wytrzymałą całość. Aby dobrze spełniała ona swoje zadania, powinna odznaczać się wysoką wytrzymałością i niską nasiąkliwością, a nade wszystko łatwą obrabialnością, dzięki której będzie możliwe właściwe wypełnienie spoin i prawidłowe związanie.
Najprostszym sposobem jest zastosowanie gotowej suchej zaprawy, której ostateczne przygotowanie polega na dodaniu wody w odpowiednich proporcjach. Jedną z takich gotowych mieszanek jest Zaprawa Murarska Atlas. Jest to mieszanina cementu i kruszywa kwarcowego wraz z dodatkami uszlachetniającymi – plastyfikującymi i napowietrzającymi. Zaprawa charakteryzuje się wysoką wytrzymałością na ściskanie (kategoria M5), znakomitą przyczepnością i wysoką plastycznością. Z uwagi na swój skład i cechy, dobrze nadaje się do wznoszenia ścian piwnic i murów fundamentowych. Inną istotną jej cechą jest długi okres przydatności do użycia. Zaprawa, po wymieszaniu z wodą, zachowuje swoje właściwości przez 4 godziny.
Zaprawę należy nakładać kielnią równomiernie. Zarówno spoiny poziome, jak i pionowe powinny być dokładnie wypełnione zaprawą. W ścianach, przewidzianych do tynkowania, należy pozostawić niewypełnioną spoinę (na głębokość 5-10 mm) przy zewnętrznych licach. Grubość spoiny powinna być równomierna dla całej warstwy i wynosić od 6 do 40 mm.
Ściany z bloczków
Popularnym materiałem, wykorzystywanym do wznoszenia ścian, są elementy drobnowymiarowe, takie jak beton komórkowy, bloczki silikatowe itp. Łączą one w sobie cechy materiału konstrukcyjnego i termoizolacyjnego. Aby jednak dobrze wykorzystać tę drugą właściwość, należy wyeliminować możliwość pojawienia się mostków termicznych, pojawiających się w miejscach spoin. Aby ich uniknąć, trzeba maksymalnie zredukować grubość spoiny między bloczkami. Taką możliwość dają zaprawy Atlas KB-15 do betonu komórkowego oraz Atlas Silmur M-10 i Atlas Silmur M-15 do elementów silikatowych.
Zaprawy te dają możliwość uzyskania spoin o grubości 2-3 mm. Jest to więc grubość zupełnie nieistotna przy obliczaniu strat ciepła, uciekającego przez przegrodę. Zaprawy są łatwe i wygodne w użyciu, charakteryzują się bardzo dobrą urabialnością, plastycznością i wysoką przyczepnością, są wytrzymałe na ściskanie.
Mur z klinkieru
Cegła klinkierowa to materiał trwały i odporny na warunki atmosferyczne, takie jak mróz, korozja chemiczna i biologiczna. Posiada też niewątpliwe zalety estetyczne, a dzięki bogatej gamie kolorystycznej jest w stanie zadowolić najbardziej wybrednych inwestorów. Jednak by efekt był właściwy, należy przede wszystkim prawidłowo dobrać zaprawę murarską. Odpowiednią zaprawą jest na przykład Zaprawa Murarska Do Klinkieru Atlas. Zawiera ona tras – minerał pochodzenia wulkanicznego, który ogranicza możliwość wystąpienia wykwitów na powierzchni zaprawy. Zaprawa jest wytrzymała na ściskanie (kategoria M5), posiada wysoką przyczepność i plastyczność.
Przed rozpoczęciem prac należy uwzględnić zarówno warunki atmosferyczne, w których prowadzone są roboty, jak i warunki, w których przebiegać będzie proces wiązania i wysychania zaprawy. Wszelkie prace należy prowadzić w temperaturze od +5 °C do +30 °C. W trakcie robót oraz po ich zakończeniu (przez minimum 7 dni), wymurowane elementy należy osłaniać folią lub matami zabezpieczającymi przed ewentualnymi opadami i zbyt szybkim wysychaniem zaprawy, spowodowanym działaniem wiatru i słońca. Nie wolno prowadzić prac w czasie opadów atmosferycznych. Zaleca się również, by nie rozpoczynać robót, gdy prognozy pogody przewidują w ciągu najbliższych dni opady deszczu lub obniżenie temperatury. Ponadto, murowana konstrukcja i jej fundamenty muszą być zabezpieczone odpowiednimi izolacjami przed niekontrolowanym napływem wilgoci, np. podciąganej kapilarnie z podłoża.
Najważniejsza jest zaprawa
Niezależnie od tego, co pojawi się nad ziemią, podstawą zawsze jest solidny fundament. Na ławach fundamentowych buduje się ściany fundamentowe, będące w budynkach podpiwniczonych ścianami piwnicznymi. Tutaj bezsprzecznie króluje ściana murowana. Materiałem, z którego może być ona wykonana, są bloczki betonowe lub cegła ceramiczna pełna. Nie wolno stosować do wznoszenia takich ścian pustaków trocino- i wiórobetonowych, pustaków ceramicznych i bloczków z betonu komórkowego – czyli materiałów chłonących wilgoć.
Mur to jednak nie tylko cegła lub gotowy bloczek. To również zaprawa, która powinna trwale zespolić poszczególne elementy „układanki” w jedną, spójną i wytrzymałą całość. Aby dobrze spełniała ona swoje zadania, powinna odznaczać się wysoką wytrzymałością i niską nasiąkliwością, a nade wszystko łatwą obrabialnością, dzięki której będzie możliwe właściwe wypełnienie spoin i prawidłowe związanie.
Zaprawę należy nakładać kielnią równomiernie. Zarówno spoiny poziome, jak i pionowe powinny być dokładnie wypełnione zaprawą. W ścianach, przewidzianych do tynkowania, należy pozostawić niewypełnioną spoinę (na głębokość 5-10 mm) przy zewnętrznych licach. Grubość spoiny powinna być równomierna dla całej warstwy i wynosić od 6 do 40 mm.
Ściany z bloczków
Popularnym materiałem, wykorzystywanym do wznoszenia ścian, są elementy drobnowymiarowe, takie jak beton komórkowy, bloczki silikatowe itp. Łączą one w sobie cechy materiału konstrukcyjnego i termoizolacyjnego. Aby jednak dobrze wykorzystać tę drugą właściwość, należy wyeliminować możliwość pojawienia się mostków termicznych, pojawiających się w miejscach spoin. Aby ich uniknąć, trzeba maksymalnie zredukować grubość spoiny między bloczkami. Taką możliwość dają zaprawy Atlas KB-15 do betonu komórkowego oraz Atlas Silmur M-10 i Atlas Silmur M-15 do elementów silikatowych.
Zaprawy te dają możliwość uzyskania spoin o grubości 2-3 mm. Jest to więc grubość zupełnie nieistotna przy obliczaniu strat ciepła, uciekającego przez przegrodę. Zaprawy są łatwe i wygodne w użyciu, charakteryzują się bardzo dobrą urabialnością, plastycznością i wysoką przyczepnością, są wytrzymałe na ściskanie.
Mur z klinkieru
Przed rozpoczęciem prac należy uwzględnić zarówno warunki atmosferyczne, w których prowadzone są roboty, jak i warunki, w których przebiegać będzie proces wiązania i wysychania zaprawy. Wszelkie prace należy prowadzić w temperaturze od +5 °C do +30 °C. W trakcie robót oraz po ich zakończeniu (przez minimum 7 dni), wymurowane elementy należy osłaniać folią lub matami zabezpieczającymi przed ewentualnymi opadami i zbyt szybkim wysychaniem zaprawy, spowodowanym działaniem wiatru i słońca. Nie wolno prowadzić prac w czasie opadów atmosferycznych. Zaleca się również, by nie rozpoczynać robót, gdy prognozy pogody przewidują w ciągu najbliższych dni opady deszczu lub obniżenie temperatury. Ponadto, murowana konstrukcja i jej fundamenty muszą być zabezpieczone odpowiednimi izolacjami przed niekontrolowanym napływem wilgoci, np. podciąganej kapilarnie z podłoża.